رشد دست خط(قسمت دوم)

توانایی کودک در نسخه برداری و کپی کردن اشکال هندسی مبنای آمادگی او برای نوشتن تلقی می­شود.

وقتی کودک بتواند دایره، بعلاوه و مربع را کپی کند توانایی نوشتن بیشتر حروف مانند ح و شکل های مختلف دیگر ان مثل ج، خ، چ و د، ذ، س، ش، ص، ض، ه، ی، ک، گ را دارد زیرا رسم خطوط قطری حروف فوق به دقت بیشتری نیاز دارد.

بررسی ها نشان می­دهد مهارتهای بینایی- حرکتی همبستگی قوی ای را با یادگیری نوشتن می­دهند که این همبستگی بیشتر از همبستگی بین مهارتهای نوشتاری با هوش یا مهارتهای انگشتان یا ادراک بینایی است.

در شروع یادگیری نوشتن عوامل درکی- حرکتی در آموزش نوشتن اهمیت بیشتری دارند و بع تدریج با بزرگتر شدن کودک عوامل زبانی و شناختی نوشته های او را بیشتر تحت تاثیر قرار می دهند. مشکلات حافظه کاری میتواند باعث سختی و کندی نوشتن شود و چون نوشتن بصورت فرآیندی اتوماتیک( خودکار ) در نیامده است بیشتر حواس کودک به حرکات مربوط به نوشتن است و نمی تواند از کلمات و عبارات مناسب استفاده کند.

نوشتن مانند هر حرکت دیگری به حس و پسخوراندهای حسی وابسته است لذا حس های لمس و فشار عمقی و بینایی در فرآیند نوشتن بسیار موثرند. ضعف در پردازش حس عمقی باعث می شود مهارتهای بینایی بیشتر در نوشتن دخالت کنند. مهارتهای یکپارچگی بینایی- حرکتی در نسخه برداری از حروف و کلمات و انتقال کودک از مرحله خط کتابی به خط تحریری بسیار موثرند. دیده شده است که در کودکانی که مشکلات نوشتاری دارند، نوشتن بیشتر به بینایی وابسته است.

در شروع یادگیری نسخه برداری از حروف بهتر است صفحه کاغذ بدون خط راهنما باشد چون خود خط راهنما می تواند به عنوان یک عامل مزاحم باعث مشکلاتی در کشیدن و شکل دادن به حروف گردد. درک روابط اندام های بدن مثل بالا و پایین و زیر و رو، بازشناسی و الگوبرداری از اندازه­ها و شکل­های گوناگون، درست گرفتن مداد، وضعیت کاغذ و طرز قرار گرفتن بدن نسبت به کاغذ از دیگر مهارت­های پیش­نیاز نوشتن هستند.

در مورد مراحل گرفتن مداد باید متذکر شویم که کودک ابتدا مداد را به صورت اولیه یعنی با کف دست و ساعد رو به زمین و انگشتان باز می­گیرد و با حرکت شانه­اش خطوطی را ترسیم می­کند. به تدریج ساعد کودک به وضعیت مناسب نزدیک شده و انگشتان کودک هم خم می­شوند تا مداد را نهایتا به صورت صحیح و کارآمد به دست بگیرد. قبلا باور بر این بود که تنها شکل درست گرفتن مداد سه انگشتی پویا است که ۵۰ تا ۷۰ درصد کودکان مداد را به این شکل در دست می­گیرند و در ۵/۶ سالگی کاملا رشد یافته است. در این شکل، گرفتن مداد در فضای بین انگشت اشاره و شصت قرار گرفته و بر انگشت میانی تکیه می­کند ولی اکنون با پژوهش­های متعدد می­دانیم که در جمعیت عادی حداقل ۴ شکل گرفتن مداد وجود دارد که کارآمد و مناسب هستند و عبارتند از: سه انگشتی پویا، چهارانگشتی پویا، چهارانگشتی طرفی، سه­انگشتی طرفی.

تحقیقات اخیر نشان می­دهد بین گرفتن مداد و خوانایی و سرعت نوشتن ارتباطی وجود ندارد بلکه شکل گرقتن مداد بعلاوه مشکلات حسی عمقی است که می­تواند باعث ضعف در نوشتن گردد. دختران خواناتر و سریعتر از پسران می­نویسند و مشکلات نوشتاری در پسران شایع­تر است. با رشد کودک اندازه نوشته­هایش کوچکتر شده، شکل حروف و فاصله­گذاری و راستای افقی حروف و کلمات بهتر و دقیق­تر شده و به استاندارد نزدیک­تر می­شوند. هر کودک شکل دست­نویسی خودش را پیدا می­کند و ممکن است از خلاصه­نویسی یا سرهم نویسی استفاده کند. خط هر فرد هم کاملا انحصاری است و می­تواند بیانگر خصایص فردی او باشد.

منبع: کتاب مشکلات نوشتاری کودکان

تالیف: رزی زینعلی

مریم گرایلی افرا

درباره مریم گرایلی افرا

معاون سایت
این نوشته در دست و مهارت های دست ارسال و , , , برچسب شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>